de karper
van Rumen Shomov | bewerking en regie regie Sam Bogaerts | spelers: Jobst Schnibbe & Eva Schram | vertaling Philip Meersman | vorm & tekeningen: Liesbeth Adriaensen | choreografie: Paola Bartoletti | affiche Reinart Oste | de voorstelling werd gespeeld in september, oktober en november 2006
Toneelvoorstellingen waarin een vis een hoofdrol speelt, zijn zeldzaam. Met De Karper schreef de Bulgaarse schrijver Rumen Shomov een spel over de rare kronkels van de geest die onze waarnemingen en overtuigingen ten zeerste kunnen corrumperen! Een unieke gelegenheid om de nieuwe Europeanen eens van een andere kant te leren kennen. Deze subtiele theatertekst gaat over verlies, maar er wordt ook winst gegenereerd: het zeer lang verloren gewaande besef van de goddelijkheid van de mens. Ook Montaigne schreef er vele bladzijden over ...
Het verhaal speelt zich af in Bulgarije, het Sofia van volksverhalen, stadsmythes en een Boeddhistische legende. Ignat bekleedde een hoge functie in de 'Fabriek van Virtuele Dromen'. Na de val van het communisme werd hij ontslagen, en raakte hij aan lager wal. Het enige dat hij nog bezit is zijn computer, het enige wat hij nog wil is emigreren. In zijn appartementje leeft hij met zijn karper: een mooie koi. De rust is er absoluut, elke e-mail wordt ervaren als een donderslag. Onze Bloedgroep-garantie: géén realisme!
- flyer De Karper
- dramaturgie pagina
- foto-album
- Bulgaarse recensie!
- de gespeelde tekst
- de originele tekst in het Engels
reacties
De Standaard
(...) Jobst Schnibbe speelt de hoofdrol en draagt 99 procent van de tekst. Hij houdt zijn spel veeleer sober, bijna alledaags. Een verdedigbare keuze, want Eva Schram, die de karper speelt, trekt toch alle aandacht. De actrice martelt haar kaak- en andere spieren; alleen al die voortdurende deinende beweging is moord voor de dijen. Haar acteerprestatie blijft overigens niet hangen op het niveau van bekken trekken. Als zij, in de tweede helft van het stuk, deelneemt aan de irreële fragmenten, schakelt Schram verbazend vlotjes heen en weer tussen het groteske en het hartverwarmende.
Sam Bogaerts, de regisseur, verdient hier alle lof: het is een meesterlijke inval geweest om de karper te laten vertolken, in plaats van een echt aquarium met een dier erin op scène te zetten. En in Eva Schram heeft Bogaerts de perfecte vis gevonden.
- volledige recensie De Standaard dd 3/10/2006
radio 1 Neon
recensie De Karper door Pol Arias dd 2/10/2006
_Neon / Nicky Aerts: Op tournee gaat ook De Bloedgroep uit Gent met De Karper. Dat is een bewerking van een tekst van een Bulgaars schrijver.
_Pol Arias: Die ik niet kende, van Rumen Shomov, een man die ooit een hoge functie bekleedde bij de Bulgaarse nationale televisie en ontslagen werd met de val van het communisme. En onder andere die ervaring zit verwerkt in dit verhaal over een man die op een flatje woont, samen met zijn karper, een vis dus, en een pc. Bizarre mails die hij krijgt, doen hem zowel wegdromen als schrik aanjagen.
_Neon: Het speelt in het heden?
_Pol Arias: Het is een verhaal over vandaag, over Bulgarije en daardoor soms wat warrig en niet altijd even boeiend ook. Maar toch geeft het ons een beeld over wat er omgaat in het hoofd van mensen die van het éne regime plots in het andere tuimelen, hoe ze aan het dromen blijven over verloren en toekomstige paradijzen en waar de karper dan, die vis, het bij het rechte eind heeft wanneer die opmerk dat de Oostbloklanden nog een lange weg te gaan hebben.
_Neon: Ja, want de mensen praten daar nog met de dieren, Pol.
_Pol Arias: Vissen kunnen daar zelf praten. Inderdaad. Het verhaal zit vol absurde humor. Regisseur Sam Bogaerts verhevigt dat nog door de intrigerende en bizarre en tegelijk ook heel grappige manier waarop hij Eva Schram die karper laat spelen, terwijl Jobst Schnibbe dan de mediterende kamergenoot is en van dat mediteren verschrikkelijke jeuk krijgt. Ze brengen inderdaad een voorstelling die je zacht doet lachen.
Rumen Shomov
Rumen Shomov (° 1951) studeerde van 1969 tot 1974 film- en televisie in Moskou, aan de VGIK (The State Institute of Cinematograhy). Hij werkte van 1975 tot 1993 bij de Bulgaarse Nationale Televisie, de laatste jaren als hoofd van het departement drama. Bij de val van het communisme werd hij ontslagen, een ervaring die hij verwerkte o.a. in De Karper. Hij schreef verhalen, scripts, poëzie, en toneelstukken.