dark pleasure / donker genot
een voorstelling waarin met sonnetten van Shakespeare en jazzimprovisaties gehunkerd werd naar ... | met Sam Bogaerts, Patrick Vervueren en Rebecca Lenaerts (spelers) en Erik Bogaerts en Jonathan Callens (muzikanten) | vorm: Steffie Van Cauter | vertaling sonnetten: Guide De Bruyn | affiche Peter van de Cotte →
"si conden bi malcander niet comen / het water was veel te diep ..."
Een trio spreekt tot elkaar in klare taal: sonnetten. Passioneel, verliefd, vaderlijk, bang, kwaad soms, cassant, ontgoocheld ... De bron van hun passie? Liefde of angst. Stille waters met diepe gronden. Nemen ze met donker genot wraak op de onontkoombare rimpels?
"De sonnetten van William Shakespeare (1564~1616) worden gerekend tot het beste dat de wereldliteratuur heeft voortgebracht. De eerste 126 sonnetten zijn gericht aan een jonge edelman van zeldzame schoonheid, door Shakespeare Lord of my Love en Master-Mistress of my Passion genoemd. In de laatste 26 sonnetten richtte hij zich tot een mooie, donkere vrouw die een ontwrichtende haat-liefde bij hem oproept." (flaptekst "Sonnetten", vertaald door Peter Verstegen, uitgeverij G. A. van Oorschot, Amsterdam)
"Er blijven vragen waarop geen definitief antwoord te geven valt, zoals de vraag naar Shakespeare's sexuele geaardheid, door zovelen gesteld omdat hij meer sonnetten schreef voor de Lord of my Love dan voor de Dark Lady. De bekende Shakespeare-expert Stephen Booth zei hierover: 'William Shakespeare was vrijwel zeker homosexueel, bisexueel of heterosexueel.' Een subtiele uitspraak die duidelijk maakt dat men niet alles omtrent Shakespeare en zijn sonnetten behoeft te weten en te begrijpen, om er ten volle van te kunnen genieten." (flaptekst "Sonnetten", vertaald door Peter Verstegen, uitgeverij G. A. van Oorschot, Amsterdam)
media
- mp3 recensie Pol Arias, radio 1
- radio-uitzending mp3 salon dd 30/10/2005 intervieuw met Guido De Bruyn
